literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2019 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się


Do przeglądania polecamy:


FireFox Web Browser
Wiersz z listy autora o pseudonimie TG
<< Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >>
Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych
dobranoc
roztąpiło się niebo gwiaździste
droga mleczna usłana różami
cicho stąpa zbudzona liryczność
raniąc stopy realu kolcami

i zabiera mnie w podróż nieznaną
w świat poezji ponad drzew korony
choć nie koi mnie słowik trelami
wiatr pobudza wrażliwosci tony

płyną ze mną radości i smutki
dnia którego więcej nie przeżyję
czas się znowu okazał za krótki
żeby spełnić nadzieję na miłość

szukam w gwiazdach wyroku wyroczni
co się zdarzy co zdarzyć nie może
w świecie marzeń zbuduję zaocznie
drogę w przyszłość w niej nadzieję złożę

krwi serdecznej krople drogę znaczą
lecz róż zapach wyzwala mnie z bólu
choć miłości jeszcze kruki kraczą
mgły woalem jutro mnie utuli

o poezjo tyś marzeniom matką
chowam słowa pod twymi skrzydłami
choćby droga miała być ostatnią
to powrócę na miłość skazany
Opublikowany: 20-09-2019 04:38 przez: TG
Dodaj komentarz
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
Komentarze (2)
wre...
jak pewnie zauważyłaś wiersz ma określoną formę która ogranicza dobór słów a ,,infantylność" poszczególnych zwrotów tworzy nastrój wiersza. Dziękuję.
16-10-2019 11:10 TG [Link do komentarza]
Odnoszę wrażenie jakbyś napisał ten wiersz w pięć minut.

roztąpiło się niebo gwiaździste
droga mleczna usłana różami
cicho stąpa zbudzona liryczność
raniąc stopy realu kolcami-(patetyczny bardzo)

i zabiera mnie w podróż nieznaną
w świat poezji ponad drzew korony
choć nie koi mnie słowik trelami
wiatr pobudza wrażliwosci tony (tutaj kuleje, aż zęby bolą przy czytaniu)

płyną ze mną radości i smutki
dnia którego więcej nie przeżyję (tutaj też zgrzyta)
czas się znowu okazał za krótki
żeby spełnić nadzieję na miłość

szukam w gwiazdach wyroku wyroczni(powtórzenie, które wygląda jak mały zasób słów, albo jak masło maślane, a możnaby 'znaków wyroczni')
co się zdarzy co zdarzyć nie może
w świecie marzeń zbuduję zaocznie
drogę w przyszłość w niej nadzieję złożę(znowu zgrzyta)

krwi serdecznej krople drogę znaczą
lecz róż zapach wyzwala mnie z bólu
choć miłości jeszcze kruki kraczą
mgły woalem jutro mnie utuli (wg mnie cała do zmiany, zgrzyta i jest imfantylna)

o poezjo tyś marzeniom matką
chowam słowa pod twymi skrzydłami
choćby droga miała być ostatnią
to powrócę na miłość skazany (jak wyżej)
11-10-2019 19:12 wre... [Link do komentarza]
(c) 1996-2019 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: {_Chrono} s