literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się
Zamiast wadliwego i niebezpiecznego
Internet Explorera
polecamy:

Opera Web Browser
lub:
FireFox Web Browser


Poczytaj więcej tutaj:
Nowoczesne przeglądarki
Wiersz z listy autora o pseudonimie zingara
<< Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >>
Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych
Wieś gdzie kruki mówią dobranoc
/gdy usta znajdą się blisko ust,
cienie oplecie bluszcz/

rzeka i wierzby jakby chciały coś powiedzieć
lub doszyć do serca słowa,
których i tak nikt nie usłyszy.

śpią, bo przebudzenie byłoby
dla nich bladym widokiem,
żadną tam zanętą do życia.

tak jak my. powoli zamykamy powieki,
kiedy zmysły przybierają ostatnią fazę choroby,
rozprzestrzenia się słodka woń. dominuje półmrok.

zatrzymaj w sobie obraz nadbużańskiego krajobrazu,
gdzie wierzby przestały
walczyć z szumem wiatru.
nie potrafią zapomnieć snu i kołysanek sprzed wieku

obejmują nas niczym fikcyjni rodzice.
zachwycają urokiem umierania przed i po nas.
idziemy donikąd. krok po kroku,
pozostawiamy ślady stóp na piaszczystej drodze,
nie widać odbicia.
Opublikowany: 25-10-2018 18:30 przez: zingara
Dodaj komentarz
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
Komentarze (2)
są jeszcze wsie gdzie wrony zawracają...a psy dupami się szturchają
26-10-2018 11:36 wojciech [Link do komentarza]
są jeszcze wsie gdzie wrony zawracają...a psy dupami się szturchają
26-10-2018 11:36 wojciech [Link do komentarza]
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: 0.0027 s