| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| >> Podcast << |
| Lista audycji |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Literatka (czat) |
| Loguj |
| Załóż konto |
lub:
Poczytaj więcej tutaj:
| Wiersz z listy autora o pseudonimie entee |
| << Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >> |
| Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych |
| behawiornik kieszonkowy |
| posługuję się gromkim rozproszeniem w celach rozrywkowych nie ma to znamion nauki ani techniki w sercu miasta zaszczepiło się dwustu chorych na współczucie to nie są oznaki pandemii, nic nam nie grozi szeregowo ustawione zaniechania bolą jak zaawansowany ischias zamieszkujący okolice lędźwi lub innych pobliskich osad równolegle potrącam codzienność zanim przejrzy się w dnie butelki audio – nie odbiera wideo – obraz kontrolny zaskakujące są te serpentyny, ścieżki proste, kręte, nieprzejezdne jak z filmów Bergmana choć bez analizy obojętność zostawiam na podwieczorek niech dojrzeje w tłoku migotań przedsionków zainspirowana wyrazem twarzy mijanych pomników nie licząc Czterech Śpiących niemy prestidigitator kieruje na skrzyżowaniu ruchem niestety jednostajnym, i nie moim własnym wzdłuż estakady poruszyły się pierwsze stalowe Zeppeliny zachęcając do odsłuchu audio – nadal nie odbiera wideo mechanicznie odtwarza status quo beze mnie to wszystko i tak zaistnieje szastam wielkimi słowami zasmarkańcy myślą że to obelgi niewielkość mieszkań na Grochowie nastraja do wycia w kącie jak zbesztany przez dozorcę żebym skonał nie podpaliłem tego śmietnika! nie wybiłem szyby piwnicy, w piłkę gram tylko wspomnieniami z mundialu wciąż nieoceniony zdaje się kostium ignoranta z pilotem do rozsądku w lewej kieszeni |
| Opublikowany: 20-04-2007 11:45 przez: entee |
| Dodaj komentarz |
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
| Komentarze (6) |
| no , ambitny i ciekawy |
| 23-04-2007 21:13 olech [Link do komentarza] |
| Entee! zaskarbiony ;-) |
| 22-04-2007 18:23 Brzuszek [Link do komentarza] |
| O. Po twoim komencie, Brzu, mogę przenieść dopisek spod all that jazz tutaj. Jak jeszcze raz przyjrzałam się behawiornikowi... to na dobrą sprawę nie tylko trzy wiersze, ale ze trzydzieści dałoby się wykroić, bo z poszczególnych wersów/par/składanych sekwencji wersów z powodzeniem mogłyby wykiełkować samodzielne nowe teksty. Uff, straszliwa masa dóbr wszelakich;) Okazuje się, że sezam może być nie tylko szczęściem, ale i niezłą trudnością. Tak se człek może cicho pomyśleć, kiedy się pogapi na to, co tworzysz, entee. (Jak widać, to, co rzekła Brzu, w gruncie rzeczy blisko tego, co rzekła zgrizz. Mnożą się Skarby Enteego;) Też mi się tytuł podoba:) [snickłam] |
| 21-04-2007 21:34 .zgrizzly [Link do komentarza] |
| W wierszu jest motywów na trzy wiersze- tako żekł zgryzz a słów pewnie na 10 -tako żekł brzu mnie najbardziej podobuje się tytuł , brzmi jak nazwa nieznanego chrząszcza :-) |
| 21-04-2007 18:13 Brzuszek [Link do komentarza] |
| Sporo perełek w bałaganie. Kiedy w obfitości dobrnęłam do: wciąż nieoceniony zdaje się kostium ignoranta z pilotem do rozsądku w lewej kieszeni pomyślałam, że kieszeń z pilotem dopiero w kontraście ze zgiełkiem i chaosem reszty wiersza wydała mi się wreszcie, po tylu latach, jako tako zrozumiałym sposobem na przetrwanie w bigosie własnej produkcji. Choć w innych okolicznościach przyrody nie przedstawiałaby się jako atrakcyjne odkrycie (rozjaśnienie świata kogoś innego niż ja sama) lecz kwintesencja jałowości. Do ziewania. Kostium ignoranta bowiem z pilotem do rozsądku mogą sygnalizować życie, w którym człowiek większość energii zużywa na mimikrę, przyduszanie intensywnych pragnień i bawienie się porażkami - swoimi i świata. Te zajęcia wprawdzie zapewniają rozrywkę i gorzką satysfakcję, zabijają czas, ale mało w nich materiału na wspomnienia, których ktoś słuchałby z ogniem na policzkach. I nawet - wbrew pozorom - nie dają też w prezencie świętego spokoju w zamian za wyrzeczenia, nierobienie niczego naprawdę. Najwyżej jego złudzenie. Teoretycznie można przyjąć, że tak właśnie w wierszu miało być. Peel mógł chcieć dokładnie pokazać, jaka i dlaczego postawa jest jedyną możliwą do przyjęcia wobec tego, co go mierzi lub nuży. I wtedy wiersz jest całkiem spójny. Choć upstrzyły go ozdóbki, puchnie od konceptów, przynajmniej wiadomo - po co. Chociaż puenta, którą zacytowałam, zdaje się raczej pretensją do świata w ogóle, że aż taki jest be_fuj, że trzeba naciągnąć nieciekawe przebranie, żeby się przed nim chronić. A przecież maska ignoranta jest konsekwencją wyborów i rodzaju patrzenia na otoczenie. I tu można by się pozastanawiać nad naiwnością peela, który to, co sam sobie ze świata wybrał, bierze za przymus z zewnątrz. Wydaje się, że własne cechy formujące jego życie przypisuje światu. Obiektywizuje subiektywne, co tu sprawia wrażenie nadużycia. No, ale peel ma prawo widzieć, jak widzi i mi nic do tego. No i dzięki temu jest o czym myśleć. Tekst (pomijam już, czy zgodnie z zamierzeniem, czy nie) sam wygląda jak kieszeń, do której ktoś usiłuje wepchnąć tyle, ile się zmieści. Ten kawałek: niech dojrzeje w tłoku migotań przedsionków robi w niej dziurę i kieszeń się pruje. Lecą zabawki. W wierszu jest motywów na trzy wiersze. To może się podobać albo nie. Zazwyczaj jednak raczej słabo sprzyja czytaniu. Dobrego. |
| 21-04-2007 09:01 .zgrizzly [Link do komentarza] |
| mhm - wymaga kilkakrotnego przemyślenia |
| 20-04-2007 12:21 Brzuszek [Link do komentarza] |