| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| >> Podcast << |
| Lista audycji |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Literatka (czat) |
| Loguj |
| Załóż konto |
lub:
Poczytaj więcej tutaj:
| Wiersz z listy autora o pseudonimie emilo1 |
| << Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >> |
| Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych |
| dramat |
| wstałem nagle zesikany piwem oblany ledwo patrząc podniosłem nogi o czwartej rano w głowie nicość w oczach przerażenie papieros w ręce spalony skarpety śmierdzące i niestety córki nie zobaczyłem w jej urodziny a tak bardzo chciałem może mi nie dane chociaż to moje nasienie znowu się zadławię sobą swoimi beznadziejami |
| Opublikowany: 26-06-2008 05:52 przez: emilo1 |
| Dodaj komentarz |
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
| Komentarze (5) |
| próbowałam przejść obojętnie, nie umiałam! Analogia super. |
| 26-06-2008 21:33 gaja7 [Link do komentarza] |
| Mężczyzna w literaturze. Cudaczne spotkanie bohatera epiki ze starożytności i bohatera z liryki Liternetu* W Iliadzie pierwotnym źródłem zdarzeń jest kobieta: wojna wybucha, ponieważ Menelaos, władca Sparty, grecki wódz, chce się zemścić na Trojanach za porwanie mu żony, pięknej Heleny. W wierszu dramat mężczyzna traci córkę. W antycznej epopei ważne postacie mają imiona, często powszechnie znane, w wybranym wierszu z wirtualu - człowiek jest anonimem. Menelaos w nieszczęściu prosi o pomoc rodzinę, a później, żeby mu pomóc, sprzymierza się wiele miast greckich. Wsparcia udziela mu mrowie ludzi, przejętych zadaniem. Bohater wiersza - jest sam. Mężczyzna pradawnej literatury w sytuacji konfliktowej mobilizuje siły i wybiera działanie, walkę z tym, kogo uznał za nieprzyjaciela. Mężczyzna w wierszu współczesnym wybiera rezygnację i samozniszczenie, czyli sam staje się własnym nieprzyjacielem. Aktywność mężczyzny sprzed tysiącleci jest przeciwieństwem bierności postaci współczesnej. Przeciwnikiem antycznego wojownika jest inny wojownik. Przeciwnikiem mężczyzny w dramacie najprawdopodobniej jest kobieta, która odbiera mu dziecko. Bohater starożytny, aby przeżyć, musi być silny, duchowo i fizycznie. Tchórzostwo i niesprawność oznaczają śmierć. Postać współczesna w ogóle nie dba o przeżycie, a siły fizyczne i duchowe bez namysłu trwoni; jej kondycja jest do niczego. Mężczyzna w starożytności wyglądem zewnętrznym (sprawne ciało, zbroja, broń) jasno podkreśla gotowość do walki o własne sprawy. Mężczyzna w tekście dramat wyglądem zewnętrznym sygnalizuje kompletną niezdolność do walki o cokolwiek, bezbronność wobec otoczenia. Nie jest atrakcyjny jako partner w wojnie ani w miłości: nie umiałby nikogo chronić przed niebezpieczeństwem, ponieważ nie umie przed nim chronić nawet siebie. Motywem działania wojownika u Homera może być osobista miłość, ale ostateczny kształt nadaje zdarzeniom honor lub jego utrata i to już nie jest sprawa osobista. Splamienie honoru przez nieprzyjaciela skutkuje działaniem o wyraźnie określonej i akceptowanej społecznie formie. Motywem działania mężczyzny w utworze współczesnym są wprawdzie emocje osobiste, ale nadaje im się formę, która wyobcowuje spośród ludzi, zamiast z nimi jednoczyć. Mężczyzna historyczny koncentruje uważność i aktywność na świecie zewnętrznym, mężczyzna przedstawiony w wierszu - biernie skupia uwagę na sobie i analizowaniu własnego wnętrza. Z dawnego wojownika leje się krew na polu bitwy, współczesny - siusia pod siebie po piwie. Wojownik i dawny opowiadacz szukają wzniosłości w niepoddawaniu się mimo przeciwności. Współczesny mężczyzna/opowiadacz próbuje znaleźć wzniosłość w wycofywaniu się z życia i słabości. O czynach i sławie dawnych wojowników opowiadają inni. Wojownik dzisiejszy mówi o sobie sam i nie szuka w świecie sławy, tylko współczucia. Można by tak pewnie jeszcze długo, ale nie mam czasu na zgłębianie do samego dna;P howgh --- *Liternet - literatura w internecie; ta część sieci, w której ludzie zajmują się twórczością literacką. |
| 26-06-2008 20:33 .zgrizzly [Link do komentarza] |
| Homer? podobne czy przeciwieństwo? a może nic nie warte? pozdrwaiam zgrizzly |
| 26-06-2008 18:56 emilo1 [Link do komentarza] |
| Czerwoną mu posoką całe zaszły oczy |
| 26-06-2008 09:13 .zgrizzly [Link do komentarza] |
| Akamas na wóz wskoczył i śmierci się chronił, Ale go w szybkim pędzie Meryjon dogonił I w ramię pchnął oszczepem: rycerz z wozu spada, A na oczach ciemności rozciąga noc blada. Wódz Krety Erymanta dzidą sięgnął gęby, Przebił się grot do mózgu, kość złamał, stłukł zęby, Czerwoną mu posoka całe zaszły oczy, Obfita się krew nozdrzą i ustami toczy; Jego zaraz czarnymi cieńmi śmierć powlekła. Tak z wodzów każdy posłał ofiarę do piekła. [Homer, Iliada, Księga XVI, w. 350-358, przeł. Franciszek Ksawery Dmochowski]. Czytam właśnie fragmenty Iliady pilnie potrzebne do czegoś tam, więc Grecy i Trojanie mi przypomnieli, że - niezależnie od czasu i przestrzeni - polegli nie widują córek, więc w tym akurat chyba nie ma nic dziwnego; jakkolwiek rozstania z ziemią oczywiście rzadko kiedy bywają wesołe, tak w przeszłości, jak i dziś. Mnie się natomiast nagle, ni stąd, ni zowąd, większym i dziwniejszym dramatem wydała ewolucja mężczyzn: dziwnie tak skoczyć prosto od homerowych facetów aż do wojownika z gatunku tak popularnego w wierszach netu: wojownik wstał nagle zesikany piwem oblany ledwo patrząc podniósł nogi o czwartej rano w głowie nicość w oczach przerażenie papieros w ręce spalony skarpety śmierdzące - howgh |
| 26-06-2008 09:06 .zgrizzly [Link do komentarza] |