| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| >> Podcast << |
| Lista audycji |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Literatka (czat) |
| Loguj |
| Załóż konto |
lub:
Poczytaj więcej tutaj:
| Wiersz z listy autora o pseudonimie emilo1 |
| << Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >> |
| Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych |
| kwiat |
| zadzwoń do mnie nie mów do widzenia powiedz - żegnaj nie płacz i nie krzycz ja już tam chcę pozostać patrząc na Ciebie ze szczytu tej góry gdzie widać nasze zasadzone drzewo kolorowy ogród muszę oddychać a tu właśnie miejsce moje widzę ptaki jak się cieszą pozostanę sam już więcej nie chcę być tam na dole nie chcę byś powracała by znowu czuć Twój oddech Twoją bliskość aby serce znów bolało wiesz że Cię Kocham i niech tak pozostanie zadzwoń... |
| Opublikowany: 16-07-2008 03:58 przez: emilo1 |
| Dodaj komentarz |
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
| Komentarze (2) |
| Metafizyka telefonii komórkowej. Na Śnieżce jeszcze jest zasięg. |
| 16-07-2008 13:33 askier1 [Link do komentarza] |
| bez sensu, po co dzwonić ze słowem żegnaj? jak jej nie chcesz, to powiedzcie sobie w myślach spier. i udajcie, że się nie znacie. skoro rozeszliście się w inne strony to i pożegnania są nie rozsądne. po prostu was nie ma |
| 16-07-2008 13:09 emily [Link do komentarza] |