| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| >> Podcast << |
| Lista audycji |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Literatka (czat) |
| Loguj |
| Załóż konto |
lub:
Poczytaj więcej tutaj:
| Wiersz z listy autora o pseudonimie mistrzx |
| << Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >> |
| Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych |
|
|
| Stalingrad 1942 |
| święta miały tej zimy smak kopyt jednorożca nigdy tak obficie nie karmiono ludzi nadzieją nowo narodzony chrystus umierał uparcie na żelaznym krzyżu ale to od dawna nie robiło już na nikim wrażenia chrystus bez walonek był bowiem bezwartościowy wieczorami bawiliśmy się w chowanego saperki szczękały o niestrawną ziemię o świcie praktyczniejsza była zabawa w berka sto gramów chleba było zaliczką na poczet kilku gramów ołowiu nikomu nie szczędzono prezentów metafory kolędy rysowały się wyraźnie cicha noc święta noc pokój von Paulus meldował: nie da się utrzymać oblężenia wiał zimny wiatr |
| Opublikowany: 23-04-2009 12:51 przez: mistrzx |
| Dodaj komentarz |
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
| Komentarze (9) |
| widzę czytasz historię, Twoje wiersze są ciekawe, akurat czytam książki guido knoppa i strasznie mi to pasuje |
| 27-04-2009 13:45 olech [Link do komentarza] |
| Temat szeroki, że brzegów nie widać, ale płynie to jest tu dobre. :-) |
| 23-04-2009 21:36 koktail [Link do komentarza] |
| Znaczy...................strzelali się długo i szczęśliwie wybacz sarkazm................ale temat onego czasu już dawno przeżarł się z opuszczeniem Sali Kongresowej przez ostatni zjazd PZPR |
| 23-04-2009 20:16 Mithril [Link do komentarza] |
| przyłączam się do chwalców tego wiersza. podoba mi się i chyba nie stanowi problemu to, że autor nie był tam osobiście. swoją drogą, do tej pory nie spotkałem poetyckich wspomnień spod Stalingradu, chociaż może niewiele czytałem. |
| 23-04-2009 19:08 wariant [Link do komentarza] |
| wiersz bardzo dobry, tylko zastanawia mnie teraz ten smak kopyt jednorozca ... wtedy to chyba byl rarytas bo po sniegu chodzono czesto juz boso aby miec szanse pozywienia sie butami ... pozdrawiam |
| 23-04-2009 16:40 aryman [Link do komentarza] |
| Podoba mi się i będe tak bezszczelny, że pozwole sbie na małą ingerencję : święta miały tej zimy smak kopyt jednorożca nigdy tak obficie nie karmiono nas iluzją wg. mnie przez tą zmiane pierwsza zwrotk , nabiera więcej rytmu. A i jednorożec myślę bardziej kojarzy się z czyms czego nie ma, z bajkami, z iluzją. narodzony Chrystus umierał uparcie na żelaznym krzyżu to jednak od dawna nie robiło już na nikim wrażenia Chrystus bez walonek był bezwartościowy Chrystus powinien byc jednak z dużej litery, bo jest symbolem a i także w tekście stanowi alegorię drugiego czlowieka - przynajmniej tak to odczytuję. Oddzielenie od całości ostatniego wersu nadaje mu większą siłę. sto gramów chleba było zaliczką na poczet kilku gramów ołowiu nikomu nie szczędzono prezentów tutaj oddzielenie ostatniego wesru uważam, że nadaje mu wiekszą siłe a i ładnei sie komponuje w całości Abys nie odczytał żle moich intencji sa to tylko i wyłącznie moje SUBIEKTYWNE odczucia i uwagi które dziś widzę tak ale jutro mogę widziec inaczej....carpe diem ;) |
| 23-04-2009 15:02 gozel [Link do komentarza] |
| Waterloo 1815, Bzura 1939, Warszawa 1944 - wszędzie chodzi o to by strzaskać łeb wrogowi |
| 23-04-2009 14:20 Ventus [Link do komentarza] |
| jako znawca tematu z filmów wojennych i książek po Stalingradzkich chwalę twój wiersz mimo że jest z drugiej ręki |
| 23-04-2009 13:35 to to [Link do komentarza] |
| gramów |
| 23-04-2009 13:13 abacus [Link do komentarza] |