literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się
Zamiast wadliwego i niebezpiecznego
Internet Explorera
polecamy:

Opera Web Browser
lub:
FireFox Web Browser


Poczytaj więcej tutaj:
Nowoczesne przeglądarki
Wiersz z listy autora o pseudonimie nieklikajtu
<< Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >>
Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych
dzieciak
pojawiła się długo po mnie
nieoczekiwana
nieoczywista
z trującym uśmiechem
  
patata patata
idź stąd
patata?
wynocha!
  
zamykam drzwi przed zdumionym noskiem
głośny grundig ucisza sumienie
zostawcie mnie w (s)pokoju!
  
zawstydzona
uciekam przed spojrzeniami
szepty
bolą bardziej niż metalowy pręt
  
patata?
wynoś się rozumiesz!
  
nie rozumie
przykłada niemałą rączkę do mojej twarzy
głaszcze kalendarz z konikami
z wdziękiem nosi czapeczkę urodzinową
  
ma trzydzieści dwa lata
teraz
jest dzieckiem moich dzieci
  
moja siostra
down.
Opublikowany: 25-10-2017 11:32 przez: nieklikajtu
Dodaj komentarz
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
Komentarze (3)
wszyscy jesteśmy downami. chociaż nie mamy mongolskich rysów.
to znaczy niektórzy.

bolusiuuuuuu, to tylko wyobraźnia. już przepraszałam na trumlu, bo jakoś
tak z sercem podeszli, więc głupio się zrobiło.

to nie pamiętnik.
to poezja.
wszystkie ruchy dozwolone.

piszmy.
piszmy się wciąż na nowo.
póki nam atrament się w mózgu nie wypisze.
bo gdy wypisze.
to zapadniemy w ciszę.
w ciszy niszę.
więc zamalujmy obrazem słów tę kliszę.

miłego pisania.
doznania.
nowych słów poznania.

i bawmy się
ale słowem
only :)
28-10-2017 16:48 nieklikajtu [Link do komentarza]
pamiętam moje pierwsze spotkanie z nimi u niej, strach ale potem nauczyłem się ich rozumieć poprostu piękne dusze zagubione w tym świecie
28-10-2017 05:08 bolekwspanialy [Link do komentarza]
moje gratulacje pięknie opisałaś trudny temat dzieci innych nikt oczywiście nawet nieraczy komentować bo to nie ich bajka a życie to nie bajka
wiesz mam koleżankę która zajmuje się dziećmi z syndromem downa kiedy rodzice chcą odpocząć ona bierze je na 2-3 tygodnie i jest płacona prze państwo a ich to nic nie kosztuje poza tym w Kanadzie starają się aby te dzieci wysyłać do szkół z dziećmi zdrowymi i tylko kiedy takie dziecko jest agresywne idzie do szkoły specjalnej
28-10-2017 05:05 bolekwspanialy [Link do komentarza]
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: 0.0026 s