literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2019 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się


Do przeglądania polecamy:


FireFox Web Browser
Wiersz z listy autora o pseudonimie pietruszkalj
<< Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >>
Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych
ufać znaczy żyć
dziurawe buty pustynnych cieni
skał zdobiących koryta rzeki
wyrwany szelest powolnych kroków
nad szeptem cichej modlitwy

zdobiły ufność miejsca złożenia
arki przymierza słowa życia
poukładane prośby marzenia
nawadniały wyschnięte piaski

nic nie zostało z wczorajszych dni
w pył się rozpadły złoto i skarby
ciało wciąż było spragnione dotyku  
ręki właściciela raju

krzyk nienawiści z zapachem śmierci
strachem próbuje zasłonić księżyc
lecz pierwszy promień poranka
rozwiewa wszelkie obawy
Opublikowany: 05-02-2020 08:56 przez: pietruszkalj
Dodaj komentarz
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
Komentarze (1)
ufać znaczy żyć------------ładny tytuł

dziurawe buty pustynnych cieni
skał

(nie ma sensu wydziwiać jakiś takich połączeń, niby poetyckich, z których nic kompletnie nie wynika. Trudno sobie wyobrazić nawet metaforycznie, że cienie skał mają dziurawe buty, więc po co, czytelnik ma czytać coś, co kompletnie nic nie wnosi.)

zdobiących koryta rzeki

(z kolejnego wersu wynika, że te dzurawe buty, zdobią koryta rzeki)

wyrwany szelest powolnych kroków
nad szeptem cichej modlitwy

zdobiły ufność miejsca złożenia
arki przymierza słowa życia
poukładane prośby marzenia
nawadniały wyschnięte piaski

nic nie zostało z wczorajszych dni
w pył się rozpadły złoto i skarby
ciało wciąż było spragnione dotyku
ręki właściciela raju

krzyk nienawiści z zapachem śmierci
strachem próbuje zasłonić księżyc
lecz pierwszy promień poranka
rozwiewa wszelkie obawy

Przeczytałam.
05-02-2020 14:16 wre... [Link do komentarza]
(c) 1996-2019 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: {_Chrono} s