literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2019 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się


Do przeglądania polecamy:


FireFox Web Browser
Wiersz z listy autora o pseudonimie pietruszkalj
<< Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >>
Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych
 
pogubieni
pogubieni  wśród łanów zbóż
w poszukiwaniu matki i ojca
pochodzą z jednej  chłodni wspomnień
tych co zaludnią will strit  

gdzie brat i siostra dotykiem ręki
wyrwany kamień gotowy do rzutu
winy mgłą pokrywają ciemne lasy
smutnych  dolin

kim jesteś dokąd idziesz
pragnień wypełnia kosz śmieci
każdy dorzuca coś od siebie
nikt nie chce uporządkować

świat kocha takich zagubionych
wmawia że to droga wolności
okalecza spojrzenie oczu
zagłusza tony muzyki

wiatr sypie piaskiem po śladach
historia miesza zdjęcia
nikt nie znajduje ptaków przeszłości
dokąd lecicie czego  pragniecie
Opublikowany: 14-04-2020 11:20 przez: pietruszkalj
Dodaj komentarz
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
Komentarze (1)
Na ogół Twoje wiersze mnie przytłaczają, niepoprawnością językową, tematyką, dołującą atmosferą. Ten zdecydowanie lżejszy.
Z uwag..

nikt ni che uporządkować----literki Ci się zgubiły

niemych dolin----postaraj się unikać wyrazu 'niemy', bo jest już zdarty do cna, i wzbudza współczucie dla autora, jeżeli wciąż tego wyrazu używa.

niemy krzyk ---to główny przedstawiciel tego nurtu- unikać jak ognia, tornada i innych kataklizmów
17-04-2020 13:09 wre... [Link do komentarza]
(c) 1996-2019 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: {_Chrono} s