| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| >> Podcast << |
| Lista audycji |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Literatka (czat) |
| Loguj |
| Załóż konto |
lub:
Poczytaj więcej tutaj:
| Rozdział |
| Pokaż spis treści Edytuj |
| Anioł |
| Ukochana postać poetów w Liternecie, czyli w neteraturze. Piszący - zdaje się - wierzą, że sama obecność anioła gwarantuje głębię i sukces poetycki, więc niebianin dostaje byle jakie otoczenie, błądzi po znaczeniowych i gramatycznych złomowiskach, rupieciarniach - i schodzi na psy. W wierszach ze skrzydlatego cyklu rzadko widać choćby najmniejszy ślad uważności, bystrości myśli, rzetelnej obserwacji życia. Wykorzystuje się stereotypy, które zakorzeniły się w myśleniu o duszy, pożytkuje szablony liryki, toteż teksty bywają konwencjonalne do szpiku liter. A ponieważ konwencje literackie często pochodzą sprzed stuleci, anioła naraża się na teatralną przestarzałość, sztuczny patos, ośmiesza się go w wierszu, który dla czytelnika brzmi jak humoreska, chociaż nie taki był cel autora. Duchowość ogranicza się do emocji; z rozpoznaniem ich i trafnym nazwaniem - autor sobie nie radzi. Wiele znajdzie się w Poezji Pod Aniołkiem: laurek, wrażeń-błahostek, powierzchownych spostrzeżeń o życiu. Próbują z zadęciem udawać refleksję czy aż filozofię; pusta egzaltacja lub powtarzanie ogólników ma zastąpić myślenie. Podczas fastfoodowego orzekania o niebie i piekle powstają w pośpiechu imitacje aniołów. W zbieraninie pałętają się falsyfikaty, przedstawiciele rozmaitych gatunków, jakie stworzyła poezja netu: anioł-niechlujna kukła; anioł-szwagier u cioci na imieninach, mędrkujący po wódeczce; anioł-oszust matrymonialny; anioł-malowana lala; anioł-depresant; anioł-maszyna z wajchą, z opcjami w stylu tak/nie (białe/czarne; naprzód/do tyłu; w górę/w dół; w rozpacz/w szczęśliwość; w bezwarunkowe wywyższenie/w bezpowrotne potępienie itp.); anioł-słoń w składzie porcelany; anioł-tajemnica znana wszystkim też bez wiersza; anioł-menażeria bestii duszy; anioł-Stróż Ni w Pięć, Ni w Dziewięć itd., itd. Dlatego warto rozważyć wielokrotnie i uważnie decyzję o zaproszeniu niebianina do liryki. Może się okazać, że nawet anielska cierpliwość nie wystarczy czytelnikowi, żeby dobrnął do końca wiersza, a podróba anioła przyłoży poecie skrzydłem w nos. |
Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części treści zawartych w serwisie internetowym e-poezja bez zgody autorów.