literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się
Zamiast wadliwego i niebezpiecznego
Internet Explorera
polecamy:

Opera Web Browser
lub:
FireFox Web Browser


Poczytaj więcej tutaj:
Nowoczesne przeglądarki
Rozdział
Pokaż spis treści Edytuj
Metafora narzędnikowa
Niektóre czasowniki spotykają się z narzędnikiem naturalnie. Mówimy: piszę piórem, trzepotała rzęsami, biegł drogą, rozmawiał z szefem, maluje akwarelami, plujesz pestkami, machała ręką, skrobie pazurami itd. Wiersz nieraz proponuje narzędnikowe pomysły, które udają poetyckie dzięki połączeniom z narzędnikiem w niezgodzie z modelami języka, niestandardowo. Powstają osobliwe dekoracje:
siedzę krzesłem, pamiętam domami, myślę stonogą, przechodzeniem oceanu zbieram bursztyn, stoję brodą, kwaczę nogami, przebieram ścianą, wiruję szufladą, spaceruję wysokością, umieram rozkoszą, gotuję wiecznością, topię się chwilami, piszczę niebiosami, odchodzę wiszeniem, frunę milczeniem, płynę kogutami, szczerzę się krogulcem, żarówkami jem owoc walizek miłości, płaczę choinką, szczypię katedrą itd., itd.
Metafory narzędnikowe zazwyczaj brzmią sztucznie lub niezrozumiale, ciemno i zostawiają ponure wrażenie nieporadności języka. Bez żadnego wdzięku. Pretensjonalność, wysilanie się w gmatwaniu nie są zaletami stylu, chyba że wiersz parodiuje napuszoność poezji pop. Metafora narzędnikowa bez uzasadnienia w całości tekstu działa jak info przez megafon: UWAGA! UWAGA! BĘDĘ ZA WSZELKĄ CENĘ CHCIAŁ/A WYWRZEĆ KOSMICZNE WRAŻENIE! Autor wzdycha: Och, jak w moim wierszu oszałamiająco, kunsztownie, niecodziennie! W rzeczywistości cieszy czytelnika - niezamierzonym komizmem. Ośmiesza się wiersz, gdy autor w nim kokietuje językiem bez umiaru.
Można powiedzieć zamiast macham ręką – macham olbrzymem. Jednak cieniusieńka granica dzieli przenośnię z narzędnikiem, który sensownie otworzy wyobraźnię na nowe obrazy, od metafory drażniącej lub rozrywkowej wbrew woli autora.  
Co chcesz powiedzieć, gdy właśnie uszczęśliwiasz poezję taką przenośnią? Wiesz, po co ma się znaleźć w tekście? Co znaczy? Czy sam, sama także, tak jak czytelnik, nie masz pojęcia, co przekazuje np. fikuśny zestaw: myję nieboskłon czeluścią muchomorów?
Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części treści zawartych w serwisie internetowym e-poezja bez zgody autorów.
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: 0.0012 s