literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się
Zamiast wadliwego i niebezpiecznego
Internet Explorera
polecamy:

Opera Web Browser
lub:
FireFox Web Browser


Poczytaj więcej tutaj:
Nowoczesne przeglądarki
Rozdział
Pokaż spis treści Edytuj
Syndrom Gapia dla Każdego. Cz. V
Tekst z Syndromem Gapia zachowuje się jak prawdziwy Gap.
Podstawowa zasada obrazowania: obnażyć, obnażone wystawić dla tłumu.

Nie powiedzieć o nieszczęściu niczego, co nie byłoby widowiskowe, jak w tabloidzie.
Stosować środki, które najbliżej oka, najłatwiejsze, pod ręką.
Opisać oczywiste właściwości zjawisk, najbardziej oczywiste skojarzenia.
Nie zważać na tło, nie baczyć na możliwe połączenia zdarzenia z innymi zjawiskami. Nie.
Tylko równomiernie oświetlona teraźniejszość, bez cieni, niewiadomych, ostro odgraniczona od świata, jak ta kobieta-Prawda na noszach.
W stylu Gapia nie ma znaczenia, czy wiersz jest autobiografią, czy pamiątką oglądactwa, czy też bez głębszego zainteresowania chociaż jednym konkretnym pierwowzorem w rzeczywistości wydojono go prosto z moralnego serca, dlatego że – jak mawia się - autor chciał poruszyć palący problem.
Dramat polega na poskrobaniu naskórka i powiedzeniu: to, co widać, jest na pewno tym, co jest.
Dziwne: tak samo wobec siebie, jak Innych, wobec życia własnego i cudzego, pozostaje się Każdym-Gapiem. Ten wierzy, że wszystko zawsze jest takie, na jakie wygląda, jest tym, na co wygląda.
Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części treści zawartych w serwisie internetowym e-poezja bez zgody autorów.
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: 0.0022 s