literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się
Zamiast wadliwego i niebezpiecznego
Internet Explorera
polecamy:

Opera Web Browser
lub:
FireFox Web Browser


Poczytaj więcej tutaj:
Nowoczesne przeglądarki
Rozdział
Pokaż spis treści Edytuj
Wielokropek
Należy do znaków, z którymi w wierszu warto obchodzić się ostrożnie. W poezji Liternetu wielokropki w przerażającej obfitości występują w wierszach odległych od sztuki słowa. Kojarzą się na ogół nieprzyjaźnie z wszelkimi formami niepanowania nad mową, emocjami, uwagą, myślami, stylem. Towarzyszą im często:
- niedojrzałość i niezdarność w tworzeniu i peel, czyli podmiot liryczny, o umysłowości i języku gimnazjalisty;
- nieuważność; mielizny myślowe; powierzchowność obserwacji, płytkość wniosków; ogólniki, wyświechtanie;
- rozmamłanie w emocjonalności bez refleksji; wylewność bez literackiego uzasadnienia; egzaltacja; uniesienia w stylu dziewczęcia z kokardeczką na czubku głowy; aby dostrzec sedno, wyobraź sobie, że dziewuszka pisze w ukryciu: najukochańszy pamiętniczku, dzisiaj umiłowany króliczek mój wbił mi przed zieleniakiem sztylet w serce, po czym daje sekret do czytania całej szkole;
- każda inna pretensjonalność, teatralność, sztuczność, zadęcie, wyolbrzymienie lub zniekształcenie, czyli stosowanie technik upiększania oraz deformacji, ale bez jasnego dla czytelnika celu; środki wyrazu zaspokajają potrzeby autora, a nie wiersza;
- nuda;
- niezrozumiałość, mętność mowy, zagadki nie do rozwiązania dla czytelnika, bełkot (autor świadomie gmatwa, zaciemnia bez umiaru tekst, by wydał się tajemniczy lub kiereszuje sens i składnię z niewiedzy, nieumiejętności, braku dystansu do tematu; skutki tych działań zazwyczaj niczym się nie różnią);
- pojedyncze metafory - osobliwości: czytelne tylko dla autora lub nawet autor ich nie rozumie;
- jałowe wysiłki: ktoś bardzo chce coś powiedzieć, chociaż widać, że nie ma nic lub nic ciekawego do powiedzenia lub zdecydował się mówić publicznie, do nieznajomych czytelników, chociaż nie wie, co mogłoby zainteresować ludzi spoza jego prywatności.
- karłowate wersy, parę na krzyż. Bez powodzenia pozują na giganty intelektu; wyglądają żałośnie jak oznajmienie: Proszę państwa... Proszę mnie wyręczyć...

Oprócz tego przy tekstach z wielokropkami można myśleć:
- o ostrzale wiersza seriami z karabinu maszynowego (przez autora w emocjach lub przez niedobrych ludzi);
- o perforacji;  
- o bazie kropek dla biedronek;
- o balonie, szpilce i kimś, kogo korci, żeby szpilki użyć;
- o cyklicznym zawieszaniu się peela – jak komputera;
- o krótkiej pamięci peela lub braku koncentracji, gdy w każdym lub prawie każdym wersie potrzebuje przynajmniej trzech lub więcej kropek, aby zastanowić się, co dalej mówić;
- o kierowaniu do czytelnika prośby: w miejsce kropek wstaw dowolne;
- o ankietach, w których ............................ kropkuje się miejsca przeznaczone na odpowiedź respondenta;
- o sugerowaniu wielkich sekretów, choć ich nie ma.

Wielokropek patronuje zjawisku, które ludzie nazywają grafomanią. Na wiele sposobów rozprasza uwagę czytelnika, a tekst usuwa w cień.
Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części treści zawartych w serwisie internetowym e-poezja bez zgody autorów.
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: 0.0012 s