literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.10.21 z dnia: 06-05-2016)
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Załóż konto
lub
Zaloguj się
Zamiast wadliwego i niebezpiecznego
Internet Explorera
polecamy:

Opera Web Browser
lub:
FireFox Web Browser


Poczytaj więcej tutaj:
Nowoczesne przeglądarki
Rozdział
Pokaż spis treści Edytuj
Wiersz Samo Życie
Autor, gdy uprawia ten gatunek, zareklamuje tekst jako samo życie. Samo życie oznacza w tym wypadku pocięty na wersy, prozaiczny do zaziewania się czytelnika, monolog o tzw. prawdach życiowych adresowany do znajomej Iksińskiej w jak najbardziej konwencjonalnych okolicznościach przyrody. Tekst powinien kojarzyć się natychmiast z dwiema wyszarzałymi paniami. Siedzą i kiwają głowami: tak, tak, pani, samo życie, tak jest, że jest, jak jest. A jak jest? Jak zawsze. Raz na zawsze wiadomo jak. Nie żeby specjalnie, najbardziej to nijak, czasem siak lub owak, a czasem to każdy ma marzenia i tęsknoty. I u każdego tak jest! Naprawdę. Każdy ma tak samo. A co ma konkretniej? A coś. Jak zwał, tak zwał. Mniejsza, jak zwał, byle zwały słów do kiwania głowami były.  

Komu się wydaje, że tak pojmowane samożycie-samograj starczy na poezję, może równie dobrze wierzyć, że sam królik, który zamknięty w klatce obraca w pyszczku jedno źdźbło, jest iluzjonistą wyciągającym królika z cylindra i pokazującym inne sztuki przed widownią. Czar iluzji jednak i cylinder nie biorą się z przeżuwania trawy za siatką.
Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części treści zawartych w serwisie internetowym e-poezja bez zgody autorów.
(c) 1996-2016 by SOKARIS, http://www.sokaris.pl
Strona wygenerowana w: 0.0016 s