| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Loguj |
| Załóż konto |
Do przeglądania polecamy:
| Wiersz z listy autora o pseudonimie Struna |
| << Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >> |
| Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych |
| Deszczem |
| Samotną plażą chmury granit wlokły, żeby się nauczyć nieść miasto w dłoniach. Łódek białe żagle podkurczyły skrzydła. Rwały się krople obudzić wspomnienia. Ziemia miną strudzonej otworzyła usta. |
| Opublikowany: 29-05-2009 22:34 przez: Struna |
| Dodaj komentarz |
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
| Komentarze (2) |
| Stasiu, myślę, że metafory czynią wiersz dojrzalszym i ładniejszym, ale przecież Tobie nie muszę o tym mówić. Pozdrawiam |
| 30-05-2009 19:32 Struna [Link do komentarza] |
| piekne sa te twoje metafory tylko nie wiem dokad prowadza |
| 30-05-2009 00:09 Stanislawa [Link do komentarza] |