literacki serwis recenzencki e-poezja
(wersja serwisu: 0.11 z dnia: 20-04-2021)
(c) 2004-2023 by E-POEZJA
Załóż konto
lub
Zaloguj się


Do przeglądania polecamy:


FireFox Web Browser
Wiersz z listy autora o pseudonimie Struna
<< Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >>
Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych
 
ludzie na kantach
zaplątani  życiem po zęby
noszą w sobie mosty bo nie wiedzą jak wracać
zapomnieli słońca

milczą w sidłach
a przecież nawet zając pióra stroszy

zawsze przychodzą ostatni
po nieznane bez treści

dawno wyszli z mody
Opublikowany: 15-02-2011 02:18 przez: Struna
Dodaj komentarz
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
Komentarze (5)
Wojciechu - jasne że stroszy....to zawsze przychodzenie jednak tyczy ludzi....Dzięki za sugestie, poprawiam.

Piotrek, no jesli musiałeś....Pozdro
16-02-2011 01:59 Struna [Link do komentarza]
ludzie na Kancie

zaplątani po zęby
noszą w głowie mosty transcendentalne
zapomnieli, że niebo gwiaździste nade mną
milczą w sidłach, bo prawo moralne we mnie
a przecież nawet zając wie

po nieznane bez treści nie pójdziesz
najpierw fenomen


Nie mogłem się powstrzymać. :)
15-02-2011 20:23 Piotrek [Link do komentarza]
jeśli zając ma pióra...to je stroszy
pstroszy...to ma byc neologizm?
i dalej wersyfikacja inna by sie zdała, bo nie łapie sensu

zawsze przychodzą ostatni...przychodzą...co...pióra?
15-02-2011 15:44 wojciech [Link do komentarza]
Myslę że jeśli jest do przyszłości, to i w drugą strone pewnie też....jakoś przyszłość musi się dostać....
15-02-2011 02:31 Struna [Link do komentarza]
a czy jest droga do przeszłości?
15-02-2011 02:25 NN [Link do komentarza]
(c) 2004-2023 by E-POEZJA
Strona wygenerowana w: 0.00375 s