| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Loguj |
| Załóż konto |
Do przeglądania polecamy:
| Wiersz z listy autora o pseudonimie wojciech |
| << Poprzedni wiersz tego autora Następny wiersz tego autora >> |
| Pokaż wszystkie wiersze tego autora Dodaj do ulubionych |
|
|
| Słoneczniki |
| kiedyś jak Vincent van Gogh chciałem namalować bukiet kwitnących słoneczników nasiona nie były drogie wystarczyło na całkiem spore poletko kwiaty rosły i w słońcu i w najciemniejszym miejscu ogrodu niektóre z wigorem inne wiotkie i delikatne wspierały się o siebie ale ciągle pięły w górę gdy rozkwitły szaleńczą żółcią pojawiły się pszczoły ogród stał się magiczną fabryką roześmianych słońc w deszcz nie deszcz malowałem je nawet we mgle wtedy pozwoliłem sobie na słonecznikową fotkę niestety gdzieś się zapodziała tak jak moje niedokończone obrazy ................. nie wiem dlaczego trzymałem ją pomiędzy kartkami Ani z Zielonego Wzgórza pewnie czuła się tam bezpiecznie może klimat jej odpowiadał leżała na środkowej półce obok paprotki nie pamiętam ile lat nigdy nie upomniała się o zmianę miejsca kiedyś myślałem o albumie z całą stroną tylko dla niej zaplanowałem przeprowadzkę jak do pałacu miało być świątecznie z tortem na zamówienie a może nawet z petardami jak na sylwestra zaprosiłem wszystkich znajomych i przyjaciół z Fejsbuka nie zapomniałem też o swoim drugim i trzecim ja czasami mam wrażenie że było nas jeszcze więcej i dziwnie ciasno |
| Opublikowany: 09-01-2021 07:23 przez: wojciech |
| Dodaj komentarz |
Właściciele serwisu nie odpowiadają za treść umieszczanych utworów i komentarzy. Wszelkie uwagi prosimy kierować bezpośrednio do ich autorów. Wszystkie utwory i komentarze zamieszczone na stronie podlegają ochronie. Zabrania się ich kopiowania, przetwarzania lub rozpowszechniania bez zgody autorów.
| Komentarze (5) |
| dziękuję biedronko za miłe słowo pod wierszem :) fajnie, że zaglądasz... |
| 16-01-2021 08:41 wojciech [Link do komentarza] |
| Mi też się podoba ten wiersz, wojciechu :) Lubię czytać takie utwory, które mówią o wspomnieniach. Wracam tu z przyjemnością i sobie czytam. Fajny klimat jest w tym wierszu. |
| 13-01-2021 13:39 biedronka1987 [Link do komentarza] |
| dzięki piękne wre... :) ile wierszowi pomaga spojrzenie z boku... |
| 13-01-2021 07:26 wojciech [Link do komentarza] |
| Słoneczniki kiedyś jak Vincent van Gogh chciałem namalować bukiet kwitnących słoneczników nasiona nie były drogie wystarczyło na całkiem spore poletko kwiaty rosły w słońcu i w najciemniejszym miejscu ogrodu niektóre z wigorem inne wiotkie i delikatne wspierały się o siebie ale ciągle pięły w górę gdy rozkwitły szaleńczą żółcią pojawiły się pszczoły ogród stał się magiczną fabryką roześmianych słońc i w pogodę i w deszcz malowałem je nawet we mgle wtedy pozwoliłem sobie na słonecznikową fotkę która gdzieś się zapodziała tak jak moje niedokończone obrazy okazało się, że trzymałem ją pomiędzy kartkami Ani z Zielonego Wzgórza pewnie czuła się tam bezpiecznie może klimat jej odpowiadał leżała na środkowej półce obok paprotki nie pamiętam ile lat nigdy nie upomniała się o zmianę miejsca kiedyś myślałem o albumie z całą stroną tylko dla niej zaplanowałem przeprowadzkę jak do pałacu miało być świątecznie z tortem na zamówienie a może nawet z petardami jak na sylwestra zaprosiłem wszystkich znajomych i przyjaciół z Fejsbuka nie zapomniałem też o swoim drugim i trzecim ja czasami mam wrażenie że było nas jeszcze więcej i dziwnie ciasno |
| 13-01-2021 01:22 wre... [Link do komentarza] |
| Na pewno mi się podoba. Słoneczniki kiedyś jak Vincent van Gogh chciałem namalować bukiet kwitnących słoneczników nasiona nie były drogie wystarczyło na całkiem spore poletko kwiaty rosły i w słońcu i w najciemniejszym miejscu ogrodu------------pierwsze 'i' można by sobie odpuścić niektóre z wigorem inne wiotkie i delikatne wspierały się o siebie ale ciągle pięły w górę gdy rozkwitły szaleńczą żółcią pojawiły się pszczoły ogród stał się magiczną fabryką roześmianych słońc w deszcz nie deszcz---------------------------lepiej chyba, 'w pogodę i deszcz' malowałem je nawet we mgle wtedy pozwoliłem sobie na słonecznikową fotkę *która gdzieś się zapodziała tak jak moje niedokończone obrazy ................. *okazało się, że trzymałem ją pomiędzy kartkami Ani z Zielonego Wzgórza pewnie czuła się tam bezpiecznie może klimat jej odpowiadał leżała na środkowej półce obok paprotki nie pamiętam ile lat nigdy nie upomniała się o zmianę miejsca kiedyś myślałem o albumie z całą stroną tylko dla niej zaplanowałem przeprowadzkę jak do pałacu miało być świątecznie z tortem na zamówienie a może nawet z petardami jak na sylwestra zaprosiłem wszystkich znajomych i przyjaciół z Fejsbuka nie zapomniałem też o swoim drugim i trzecim ja czasami mam wrażenie że było nas jeszcze więcej i dziwnie ciasno |
| 13-01-2021 01:18 wre... [Link do komentarza] |