| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Loguj |
| Załóż konto |
Do przeglądania polecamy:
| Wiersz |
| << Poprzedni wiersz Następny wiersz >> |
| Pokaż wszystkie wiersze Dodaj do ulubionych |
Autor wiersza ma możliwość korekty treści wiersza. Aby to zrobić, autor musi być zalogowany i z menu wybrać pozycję Moje wiersze; obok każdego wiersza w liście znajduje się przycisk Popraw.
| Owipozycja |
|
daty podłażące pod drzwi, te, które wciskają się do nabojów pióra, tak bardzo chcą się stać drugą z moich granicznych. daty-wentyle bezpieczeństwa, zapisywane, gdy markotność i pragnę ucieczki we fluktuacje. daty metamorfoz, do których ostatecznie nie dochodzi, planowanego przepoczwarzenia się w postać statyczną, choć przemieszaną z wiatrem. czemu o nich wspominam? tak jakoś. ciągle wbiega się do zwierzętarni, by przybić piątkę tym, co w klatkach, za ekranami. niekiedy: dołączanie, hodowla siebie, patrzenie na wsteczną jajorodność (otoczenie się skorupką, przyjęcie pozycji embrionalnej). a oto mistrzostwa, sport dla nasyntholowanych pakerów ducha: przeskakiwanie śmierci, jakby była poprzeczką! i bieg, choć krajobraz ochłódł. kto pierwszy przegryzie tasiemkę na mecie – osiągnie najwyższe stadium rozwoju! próbujcie, obrzeżnicy, przeciskiwacze się pomiędzy cieniami! wychodźcie na nęcisko. coś wymościło sobie w was gniazdko i judzi, podbechtańcy, każe podejmować wysiłek. a ja patrzę na obrazki z ubiegłego snu: ponadstuletnie samochody, samobieżne bryczki z początków dwudziestego wieku, jeżdżą po wewnętrznej stronie skorupki. terkot, trzęsące się budy. aż cała sepia drży, kiwa się płynny beż, rozsypuje pozornie statyczna spiżowość. |
| Opublikowany: 18-01-2026 11:04 przez: floriankonrad |
| Dodaj komentarz | Zmień czcionkę |
| Komentarze (0) |
| Ten utwór nie posiada jeszcze żadnych komentarzy |