| Menu |
|---|
| Aktualności |
| O co tutaj chodzi? |
| Teoria |
| Klasyka |
| Statystyki portalu |
| Konkursy literackie |
| Port Anonimów |
| Wiersze |
| Nie klikaj tu! |
| Autorzy |
| Forum dyskusyjne |
| Loguj |
| Załóż konto |
Do przeglądania polecamy:
| Wiersz |
| << Poprzedni wiersz Następny wiersz >> |
| Pokaż wszystkie wiersze Dodaj do ulubionych |
Autor wiersza ma możliwość korekty treści wiersza. Aby to zrobić, autor musi być zalogowany i z menu wybrać pozycję Moje wiersze; obok każdego wiersza w liście znajduje się przycisk Popraw.
|
|
| jak Wiosna |
|
deszcz się rozpadał w srebrno-szarych kroplach kładąc się cieniem po zamglonych szybach jakby chciał jesień znów zobaczyć w oknach chociaż wieczorem obraz się wykrzywia w światłach latarni mrugających z dala dla których szarość tym samym co błękit a w resztkach śniegu chyba świat oszalał wszak jeszcze wczoraj był cudownie piękny wszak jeszcze wczoraj trzymałem twe dłonie kładłaś na usta najprawdziwsze - kocham tej chwili z tobą nie da się zapomnieć zostań mi Wiosną - naszą Wiosną zostań |
| Opublikowany: 28-01-2026 08:46 przez: wojciech |
| Dodaj komentarz | Zmień czcionkę |
| Komentarze (2) |
| dzięki wre... :) dwie to już dobrze :))) |
| 03-02-2026 22:45 wojciech [Link do komentarza] |
| heh, dla mnie dwie pierwsze zwrotki są pięknym opisem przyrody. |
| 01-02-2026 21:04 wre... [Link do komentarza] |